Właśnie nie mogę zasnąć. Staje mi przed oczami obraz tego jak się kochaliśmy. Długo, namiętnie, na różne sposoby. Może mieliśmy mało miejsca, ale za to duuużo czasu.

Na początku nie wiedzieliśmy jak się do siebie zbliżyć, choć oboje dobrze wiedzieliśmy po co się spotkaliśmy. Popatrzyłam Ci w oczy, tak z uśmiechem, może lekko prowokującym. Pocałowaliśmy się. Badaliśmy językami. Kawałeczek, po kawałku. Ściągnąłeś ze mnie żakiet, zsunąłeś go po ramionach, gładząc je jednocześnie... Było to bardzo miłe uczucie. Siedziałam na Tobie, złapałeś mnie mocno za talię i przyciągnąłeś do siebie. Zanurzyłeś się w moich piersiach, przez głęboki dekolt bluzki. Całowałeś je, lizałeś. Chyba nawet ugryzłeś. Czułam jak Twoje ręce zaciskają się na moich pośladkach. Ściągnąłeś ze mnie bluzkę, tylko na moment odrywając się od biustu, Twoje ręce przeniosły się teraz właśnie na niego, zaciskając i ugniatając piersi. Odsunąłeś ramiączko stanika, zsunąłeś je obydwa, by zaraz potem rozpiąć go i odrzucić gdzieś w kąt. Ssałeś sutki, a ja czułam się co raz lepiej. Było mi co raz przyjemniej. Przerzuciłeś mnie na plecy, zacząłeś rozpinać pasek, guzik, rozporek... spodnie też rozebrałeś. Zostałam w samych czerwonych stringach. Rozsunąłeś moje uda, całowałeś po ich wewnętrznej stronie co raz niżej i niżej.

No nie wytrzymam !!!

Chodzę po ścianach. Zastanawiam się gdzie leży problem. "Rozkminiam" i próbuję zrozumieć.

Kiedy już się umówiliśmy na konkretny dzień, nawet na konkretną godzinę zawsze coś wypadnie przeciw! To jest albo jakieś cholerne przeznaczenie, którego nie rozumiem, albo po prostu mój nieprzejednany pech.

Albo Twoje wymówki. Tylko po co mnie zapewniasz, że chcesz!

ODEZWIIIIIIIJ SIĘ ! Natychmiast !

Patrzę w ten portal jak sroka w gnat. Odświeżam stronę z częstotliwością raz na minutę. Mam nadzieję, że napiszesz, ale nie cokolwiek. Tylko: "Spotkajmy się. Jutro. U mnie." Takiej wiadomości oczekuję!

Nie mam szczęścia w miłości, to mam w pieniądzach.

Ze strony faceta znów cisza, za to dostałam lepszą pracę.

Mhm... znów to samo.

Znów "nie mam czasu", "mam dużo zajęć", "nie tym razem". Czy ja nie mogę trafić na kogoś kto mi poświęci odrobiny uwagi?!

Może jestem niecierpliwa. Może chcę wszystko "na już i na teraz". Ale czy do jasnej cholery nie jestem tego warta?! Okej, poczekam trochę, bo może warto, tylko że kobiety nie zostawia się długo samej, bez choć  kilku słów.

Potrzeba mi zmiany.

Dziś połechtałam swoją kobiecą próżność udanymi zakupami. Dawno się nie obłowiłam w takie cudeńka. Jednakże, humor się odrobinę poprawił. Zapaliłam papierosa (no dobra, kilka), było jeszcze troszkę lepiej. Małymi kroczkami...

Trzeba powalczyć teraz z życiem zawodowym. To emocjonalne troszkę odłóżmy. Muszę się trochę uspokoić i odwyknąć. Z resztą sporo mi się spraw nałożyło do załatwienia.

I po co?!

Znów się pojawiłeś. Całkiem bez sensu. Przecież to jest tak dziwna gra, totalnie wyniszczająca. Wygląda to tak, jakby moje słowa wogóle do Ciebie nie trafiały. Po co mi zawracasz głowę !!!

Wykorzystujesz moją słabość do Ciebie bez żadnych skrupułów!

Wyrastasz mi spod ziemi w najmniej oczekiwanym momencie. Wiem, że to głupie i naiwne (pewnie wiele innych epitetów się jeszcze znajdzie w tym temacie), ale sprawiasz, że mój poukładany domek z kart, tak skrupulatnie, gdzie każde położenie choćby jednej karty to nieziemski wysiłek, rozpada się przy Tobie jeszcze zanim zdążysz go zdmuchnąć. Na sam Twój widok, zapach... obecność.

Gdy jesteś daleko, wszystko jest łatwe i proste do zadeklarowania. Wtedy jestem silna i zdecydowana.

Tak sobie myślę. Jak bardzo niestosowne byłoby zacząć coś z jego dobrym kolegą? Którego z resztą też skrzywdził, co prawda na polu zawodowym, ale dość dotkliwie. I niestety akurat w tym sporze nie trzymam jego strony, bo wiem, że zrobił coś bardzo podłego.

Tym bardziej, że z M. już dawno mamy się ku sobie. Jakoś tak czasem nam było razem po drodze. Na dodatek jest jego całkowitym przeciwieństwem. Co raz częściej o nim myślę, co raz częściej ze sobą rozmawiamy. Z resztą... cały czas. I nie szczędzimy sobie pikantnych szczegółów naszych myśli... od dawna kusimy się nawzajem, lecz jakoś nigdy nie wyszliśmy poza fazę flirtu. Hmm...

Więc tak sobie myślę, czy może...

Mam ochooooooooooooooooootę !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Co ja robię nie tak? Czemu wszyscy chcą mnie tylko zaciągnąć do łóżka? Nikt nie traktuje mnie poważnie. Dla każdego jestem zabawką.  Słodką dziewczynką, którą może uda się pobawić i odstawić. "jesteś świetną dziewczyną, dobrze się bawimy, dogadujemy... ale nic z tego nie będzie" słyszę to któryś raz z kolei...